Virjiniya Vulf o‘zining «O‘z xonasi» (A Room of One’s Own) asarida Shekspirning singlisi bo‘lganini — iste’dod va daholik borasida akasidan aslo qolishmaydigan, biroq merosi tubdan farq qiladigan bir ayolni tasavvur qiladi. Bu xayoliy ayol biror satr ham yozmaydi va o‘z daholigi namoyon bo‘lmay turib, o‘z joniga qasd qiladi. Vulfning fikricha, agar u ijod qilish imkoniyatiga ega bo‘lganida, o‘zining o‘lmas akasi erishgan cho‘qqilarga yetgan bo‘lardi.

