Men o‘nta Oltin oiladan birida tug‘ilganimdan baxtiyorman - buni Morenning barcha aholisi shunday deb hisoblaydi. Ammo men uchun bu omad emas, la’nati holat. Men erkin bo‘lishni va o‘zim tanlash huquqiga ega bo‘lishni istayman, ammo afsuski... Mening dunyomda shafqatsiz erkaklar hukmronlik qiladi. Ular doimo hokimiyatga intiladilar va qo‘llarini qonga bulg‘ashdan qo‘rqmaydilar. Ayollarning xohish-istaklari ularni umuman qiziqtirmaydi. Katta akam hech qachon o‘zim qaror qabul qilishimga yo‘l qo‘ymaydi. U menga o‘zi kabi hukmron, qudratli va ulug‘ yoshdagi kuyov tanlab berganida yana bir bor buni isbotladi. Ammo akamning buyrug‘ini shunchaki bajarsam, o‘zim bo‘lmay qolaman. Kuyov hali unga qanday g‘alati kelin taklif etilayotganidan bexabar. Ammo buning hech qanday ahamiyati yo‘q. Men o‘zimni ko‘rsatib, uning menga uylanish istagini tezda so‘ndiraman. Dmitriy Titov bilan to‘qnash kelgunimcha shunday deb o‘ylardim. Bu odam men uchrashishim kerak bo'lgan Oltin o'nlikning barcha vakillaridan farq qiladi. U ajablantiradi, chalkashtiradi, bezovta qiladi va men to'ylardan qochib qutula olmasligimni va uni takrorlamasligimni aniq aytadi.

