Hammasi anonim xatdan boshlandi...
O‘qituvchimga yo‘llangan nafrat maktubi. Uni hech kim o‘qimasligini xohlagandim. Ammo tasodifan kutubxonadagi kitoblardan biriga tashlab qo‘ydim.
U uni topmasligi kerak edi. Albatta, u javob bermasligi lozim edi.
Endi biz kitob ichiga qoldiradigan yozuvlar va stikerlar orqali muloqot qilyapmiz. Bitta stiker. Ikki. O‘nta. Bir-birimizning sir-asrorlarimizni o‘rganib, tobora yaqinlashmoqdamiz.
Kim bilan yozishayotganimni bilmagunimcha, bu qiziqarli o‘yin edi...
Xaver Emeri. Mening basketbolga berilib ketgan shahrimning qiroli, bezori va men sevib qolmasligim kerak bo'lgan yigit.
Ammo bizda qoidalar bor: biz bir-birimizni ko'rmasligimiz kerak va eslatmalar mazmunini butun dunyodan sir saqlashimiz kerak. Bu juda muhim. Haqiqat bizning hayotimizni buzadi.

