"Aka-uka Karamazovlar" (1880 y.) - Dostoyevskiyning so‘nggi romani, ijodining cho‘qqisi, qaysidir ma’noda butun hayotining bosh asari, jahon adabiyoti tarixidagi eng buyuk asarlaridan biri.
O‘lim va o‘g‘irlik bilan bog‘liq jumboq, shiddat va ehtiroslarga to‘la sevgi tarixi, o‘quvchi ko‘z o‘ngida sodir bo‘ladigan oilaviy drama, murakkab psixologik peripetiyalar, asosiy mazmunga singdirilgan boshqa ko‘plab o‘tkir syujetli chiziqlar - bularning barchasi "Aka-uka Karamazovlar" romaniga sig‘di, uning asosiy muammosi Xudo va ruhning abadiyligi masalasidir. Hikoya markazida esa, Dostoyevskiyda har doimgidek, shubhalar qiynagan, ehtiroslar kemirgan, muhabbat, hokimiyat, pulga chanqoq, ezgulikdan yovuzlikka, yovuzlikdan ezgulikka intilayotgan, o‘z yo‘lini, e’tiqodini, o‘z Xudosini izlayotgan inson turadi.
Roman o‘nlab mahalliy va xorijiy filmlarga asos bo‘ldi va doimo rejissyorlik tajribalari mavzusiga aylandi. Lekin har qanday, hatto eng iste’dodli spektakl ham bu nasrning butun teranligini bera olmaydi, deb hisoblaydiganlar haq bo‘lsa kerak.

