Жаннат қидирганлар, Шуҳрат

«Жаннат қидирганлар» — таниқли ўзбек ёзувчиси Шуҳратнинг инсон тақдири, ҳақиқат, ватан ва маънавий қадриятлар ҳақидаги мазмунли романи. Асар илк бор 1968 йилда нашр этилган бўлиб, «Олтин зангламас» романининг мантиқий давоми ҳисобланади. Романда ҳақиқатни, яъни ўз «жаннатини» излаб яшайдиган инсонларнинг турли тақдирлари тасвирланган.

Асар қаҳрамонлари ҳаётда ўз ўрнини топиш, бахтга эришиш ва тўғри йўлни танлашга интиладилар. Ҳар бир инсон учун «жаннат» тушунчаси турлича: кимдир уни муҳаббат ва оилада, кимдир фаровон ҳаётда, яна кимдир ҳақиқат, виждон ва инсон қадр-қимматида кўради. Ёзувчи қаҳрамонлар тақдири орқали инсоннинг танловлари ва уларнинг оқибатларини таъсирчан тарзда кўрсатади.

Романда ватанпарварлик, эътиқод, виждон, инсон ҳуқуқлари ва миллий қадр-қиммат каби муҳим мавзулар ёритилган. Шуҳрат совет даврида инсон ҳақ-ҳуқуқларининг поймол қилиниши билан боғлиқ воқеаларни бадиийлаштириб, инсоннинг ўз эътиқоди ва виждонига содиқ қолиши қанчалик муҳим эканини кўрсатади.

«Жаннат қидирганлар» — инсон ҳаёти, бахтнинг ҳақиқий маъноси ва тўғри танлов ҳақида ўйлашга ундайдиган асар. Чуқур мазмунли романларни, инсон тақдири ва жамиятдаги мураккаб муносабатлар ҳақидаги адабиётларни яхши кўрадиган китобхонлар учун муносиб танлов.