Jahon mumtoz adabiyotining durdonasi, tarixda birinchi nasriy psixologik roman. Muallif hikoyaning murakkab, xronologik jihatdan buzilgan tuzilishi orqali Kavkazda xizmat qilayotgan yosh rus ofitseri Grigoriy Pechorinning murakkab shaxsini o‘quvchiga ochib beradi. Pechorin aqlli, aql bovar qilmas darajada xarizmatik, jasur va xudbin, lekin shu bilan birga chuqur baxtsiz. U dunyoviy jamiyat, sevgi va do‘stlikdan hafsalasi pir bo‘lgan klassik "ortiqcha odam"dir. Uning atrofidagi odamlar (Bela, knyajna Meri, Grushnitskiy) taqdiri ustidan o‘tkazgan surbetona tajribalari faqat vayronagarchilik va o‘lim keltiradi. Roman o‘z davri doirasida qamalib qolgan, hayotda buyuk maqsadi bo‘lmagan butun bir avlodning illatlarini shafqatsiz psixologik-anatomik tahlil qilishdan iborat

