Yesteryear. Caro Claire Burke (Ingliz tilida kitob)

«Mening ismim Natali Xeller Mills edi va men mukammal hayot kechirishda tengsiz edim».

Natali an’anaviy turmush tarzini olib boradi. Unining shinam fermer uyi qishloq uslubida, eri kelbatli kovboy, oltita farzandining har biri bir-biridan shirin. Sahna ortida enagalar va prodyuserlar mehnat qilishi, oshxonasida sanoat muzlatgichlari va pechlari yashiringani, eri esa siyosiy sulola merosxo‘ri ekani kimga qiziq? Natalining 8 million kuzatuvchisi bilmaydigan narsa ularga zarar yetkazmaydi. «G‘azablangan ayollar»chi? Uni antifeministik timsol debatayotgan, qirg‘oq bo‘yidagi nufuzli Oliy liga kollejlari nafratlantiruvchilarimi? Ular shunchaki hasaddan yonishmoqda. Chunki Natali shunchaki go‘zal yashamayapti, u ideal darajada umr kechirmoqda va bundan o‘z imperiyasini barpo etmoqda.

Lekin kunlarning birida ertalab u o‘ziga tegishli bo‘lmagan hayotda uyg‘onadi. Uyi, eri, bolalari — barchasi tanishdek, lekin nimadir tartibsiz. Oshxona elektr bilan emas, miltillab yonayotgan olov bilan isitiladi, bolalari kir va g‘alati, muloyim qo‘lli eri esa to‘satdan tajribali dehqonga aylangan. Kechagina Natali Instagram uchun uy sharoitida tayyorlangan murabbo rasmlarini saralayotgan edi, endi esa undan o‘tin tashish va barmoqlari qonaguncha kiyimlarni qo‘lda yuvish talab qilinmoqda. U shafqatsiz realiti-shouning bilmasdan qatnashchisiga aylandimi? Bu wirklich vaqt bo‘ylab sayohat bo‘lishi mumkinmi? Uni Xudo sinayaptimi? Yoki Shaytonmi? Natali o‘rmonda og‘ir jarohat olganida, u ikki narsani anglab yetadi: bu uning go‘zal hayoti emas va u har qanday evaziga bu yerdan qochishi kerak.

«Yesteryear» — qanchalik qorong‘i va hazilga boy bo‘lsa, shunchalik qo‘rqinchli, hayajonli va o‘ziga rom etuvchi roman bo‘lib, u an’analar, shohona obro‘, e’tiqod va ayollikning ulkan spektakliga xolis va o‘tkir nigoh bilan qaraydi.