Hikoya markazida navbatdagi bombadan halok bo‘lgan taqdirda yaqinlari tanib olishi uchun o‘z ismlarini kaftlariga yozishga majbur bo‘lgan falastinlik bolalarning o‘tkir obrazlari joylashgan. Muallif quruq harbiy statistikadan ustalik bilan uzoqlashib, o‘quvchi bilan bolalik qo‘rquvlari, onalarning yig‘lamagan ko‘z yoshlari va bolalikning butunlay vayron bo‘lishi prizmasi orqali suhbatlashadi. Kitob har bir kishini o‘z ichiga nazar tashlashga, rahm-shafqat, insoniylik va hamdardlik borasida og‘ir, ammo zaruriy imtihondan o‘tishga majbur qiladi. "Uzrnoma" — bu butun insoniyatning begunoh qurbonlar oldida dunyoni himoya qilishga ojizlik qilgani uchun jimgina uzr so‘rashidir. U boshingiz ustidagi tinch osmonni qadrlashni, har bir tinch kun uchun shukr qilishni va boshqalarning dardiga hech qachon befarq bo‘lmaslikni o‘rgatadi.

