Uroki gori Sen-Viktuar, Peter Xandke

Avstriyalik yozuvchi va Nobel mukofoti sovrindori Peter Xandkening "Sen-Viktuar tog‘i saboqlari" nomli falsafiy-avtobiografik qissasi san’atning tabiati, inson idrokining chegaralari va haqiqiy badiiy tilni izlash haqidagi chuqur meditativ mushohadadir. Ushbu esseistik asar asosida muallifning buyuk postimpressionist rassom Pol Sezanning o‘nlab rasmlarida abadiylashtirilgan Eks-an-Provans atrofidagi mashhur fransuz Sen-Viktuar tog‘iga shaxsiy ziyorati yotadi. Toshloq so‘qmoqlarda sayr qilib, mahobatli manzaralar, yorug‘lik jilosi, qarag‘aylarning ranglari va qoyalarning ko‘rinishlarini tomosha qilar ekan, hikoyachi hayajonli ichki monologga sho‘ng‘iydi. U shaxsiy xotiralar, Sezanning rangtasvir saboqlari, she’riyat va mumtoz falsafa haqidagi mulohazalarni birlashtirib, jismoniy sayohatni muqaddas mushohadaga aylantiradi. Ushbu noyob makonni boshdan kechirish muallifga uzoq davom etgan ma’naviy va ijodiy inqirozni yengib o‘tishga, ruhiy muvozanatni tiklashga, shuningdek, o‘zining yozuvchilik kasbini, so‘z oldidagi mas’uliyatini va insonning atrof-muhit bilan chuqur aloqasini qayta ko‘rib chiqishga yordam beradi.