«Сен ҳам ўлимни кўрасан» — япон ёзувчиси Ао Моританинг мистика, драма ва биринчи муҳаббатни бирлаштирган таъсирли романи. Асарда ғайриоддий қобилиятга эга икки ёшнинг тақдири ва уларнинг ҳаёт ҳақидаги қарашлари ҳикоя қилинади.
Бош қаҳрамон Юта болалигидан одамларнинг яқинлашиб келаётган ўлимини билдирувчи аломатларни кўриш қобилиятига эга. Бу қобилият унга бахт эмас, аксинча оғир юк бўлиб қолади. У ҳеч кимнинг тақдирини ўзгартира олмайди ва шунинг учун атрофдагилардан узоқлашиб яшайди.
Бир куни Юта худди ўзи каби шу сирли қобилиятга эга қиз билан танишади. Илк бор у ўзини тушунадиган инсонни учратади. Улар биргаликда бу ғайриоддий қобилиятнинг моҳиятини англашга, уни қабул қилишга ва кўп йиллар давомида жавобсиз қолган саволларга жавоб топишга ҳаракат қиладилар.
Вақт ўтиши билан улар ўртасида самимий муҳаббат пайдо бўлади. Бироқ ҳаёт уларни оғир танловлар ва ачинарли воқеалар билан синайди. Роман ҳаёт ва ўлим, муҳаббат, умид, ёлғизлик ҳамда инсон танловининг аҳамияти ҳақида чуқур ўйлашга ундайди.

