Olchaning ta’mi... salqinlik... daryoning musaffo hidi... shunday qilib, biz adirlar orasidagi soylikda, shamoldan pana joyda, dunyodan uzoqda, xuddi samimiy va shinam orolda yashagandek yashadik. Keyin esa... Keyin hammasi o‘zgardi...
"Uch soya" grafik romani shunday boshlanadi. Uning asosida muallif do‘stlarining haqiqiy tarixi yotadi. Bu farzand yo‘qotish haqidagi yurakni ezadigan, majoziy va juda nozik hikoya, ammo haqiqatan ham yorqin, dono va xayrli yakunga ega. Siril Pedroza o‘quvchiga bunday vaziyatda odamlar boshdan kechirishi mumkin bo‘lgan his-tuyg‘u va kechinmalarni ko‘rsatadi. Komiksni o‘qiyotganingizda, muallif yoningizda turgandek va qo‘lingizdan ushlab, sodir bo‘layotgan voqealarni birgalikda boshdan kechirish va tushunishga yordam berayotgandek tuyuladi.
Do‘stona oila — Lui, uning rafiqasi Liza va ularning kichkina o‘g‘li Joakin shovqin-surondan uzoqda, kichik uyda yashaydilar. Ular mutlaqo baxtli va birgalikda kechirilgan har bir yangi kundan zavqlanishadi. To tepalikda uchta soya ko‘ringuncha. Uch otliq. Avvaliga ular bir joyda turib kuzatib turishadi, goh g‘oyib bo‘lishadi, goh yana paydo bo‘lishadi. Ammo keyin, tun yarmida, ular uy ostonasida paydo bo‘lib, Joakinni o‘g‘irlab ketishiga sal qoldi. Shunda ota-ona tushunadi: otliqlar o‘g‘lini abadiy olib ketish uchun kelishgan...
Yuragi vayron bo‘lgan ona mahalliy jodugardan tasalli topishga harakat qiladi, ammo otasi taslim bo‘lishdan qat’iyan bosh tortadi! U o‘g‘lini iloji boricha uzoqroqqa olib qochishga harakat qiladi, uzoq o‘lkalarda Soyalar ularni topa olmasligiga umid qiladi. Ammo Soyalar — bu taqdirning o‘zi.

