The Ocean Would Paint Me Blue. Zoulfa Katouh ingliz tilida kitob

O‘n yetti yoshli Jihod Dabbag‘ har doim hayotni ranglarni o‘tkir his qilish orqali ko‘rgan — bu uning oilasidagi ayollarga berilgan ko‘plab sehrli in’omlardan biridir. Ammo Jihodning bu iqtidori uning kayfiyatiga qarab o‘zgaradi. Tushkunlik boshlanganda dunyo rangsiz vohaga aylanadi, onasining to‘satdan vafot etishidan so‘ng esa butun olam abadiy kulrang tusga kirdi.

Fojiadan ruhan singan Jihodning oilasi uning ranglarni ko‘rmay qolganiga ishonmaydi. Otasi uni bitiruvchilik yilini tugatish uchun nufuzli Brekston akademiyasiga yuboradi. U yerda Jihodning ismi va hijobi uni boshqalarning nishoniga aylantiradi. Uning yagona panohi o‘zining vatani Suriyadagi yog‘ochdan yasalgan eski eskiz daftari bo‘ladi — u bu mamlakatni faqat onasining hikoyalari orqali bilardi. Jihod bir yildan ortiq vaqt davomida qo‘liga mo‘yqalam olmagan edi, lekin endi onasining Suriyadagi hayot yo‘lini chizar ekan, o‘zining azob va qayg‘usini ranglar orqali aks ettiradi.

Xuddi shu devoriy rasm ko‘rinishidagi grafiti mo‘jizaviy tarzda butun Nyu-York bo‘ylab paydo bo‘la boshlagach, uning san’ati internetda chaqmoqdek tarqaladi va dunyo e’tiborini tortadi, bu esa huquqiy oqibatlarga olib kelish xavfini tug‘diradi. O‘z ovozini qaytarish uchun Jihod onasi ko‘rsatgan matonatdan ilhomlanib, o‘zi va Brekston uchun yangi kelajakni chizishi kerak bo‘ladi.