«Umrining oxirigacha baxtli yashashdi» degan iboraning haqiqiy bahosi qancha?
Naomi xuddi dostonlardagidek muhabbat qissasida yashar edi. Yigit qizni uchratadi. Ular sevishadi, turmush qurishadi, orzularidagi uyni sotib olishadi, farzandli bo‘lishadi... So‘ng esa — eri uni ko‘chaga haydab chiqaradi, shaharning eng yaxshi ajrashish bo‘yicha advokatlarini yollaydi, ularning bank hisoblarini bo‘shatadi va yigirma yoshlardagi qiz bilan munosabat boshlaydi. Hikoyaning shafqatsiz yakuni. Naomi mag‘lubiyatni tan olishi kerak edi: xira bir kvartiraga ko‘chib o‘tishi, yana ishga qaytishi va parchalanib ketgan hayotini qaytadan yig‘ishi lozim edi. Ammo nega endi u shunday qilishi kerak?
Buning o‘rniga Naomi erining yangi jazmanini kuzatishga butun diqqatini qaratadi. Dastlab bepisand qiziqish sifatida boshlangan narsa tez orada vasvasaga, keyin esa undan ham qorong‘iroq bir holatga aylanadi. Naomi o‘zi tasavvur ham qilmagan sirlarni ochib borar ekan, uning o‘z hayoti ham xavf ostida qolganini tushunib yetadi.
Lekin bu uning mukammal oilasini butun saqlab qolishga yordam bersa, shunga arzimasmidi?

