"Svidetel' terpeliviy..." Dnevniki, memuari, Lev Gornung

Lev Gornung (1902–1993) — rus madaniyatidagi noyob siymo, shoir va fotograf, butun bir davrning "sabrli guvohi". Ushbu kitob Moskva ziyolilari hayotining keng ko‘lamli tasviri bo‘lib, u yarim asrdan ortiq vaqt davomida: 1920-yillarning jo‘shqin davridan 1980-yillarning turg‘un davrigacha yuritgan shaxsiy kundaliklari asosida qayta yaratilgan. Kitobxon ko‘z o‘ngida buyuk zamondoshlar: Anna Axmatova, Nikolay Gumilev, Osip Mandelshtam va Boris Pasternak obrazlari jonlanadi.Muallif voqealarni shunchaki qayd etib qolmay, adabiy hayot tafsilotlari va davr muhitini saqlab qolgan, ko‘pincha o‘zining mashhur do‘stlari soyasida qolgan. Kitobda ilk bor tarqoq arxiv yozuvlari va ilgari nashr etilmagan ocherklar birlashtirilgan bo‘lib, ular noyob fotosuratlar bilan to‘ldirilgan. Bu fenomenal xotira va "jahonshumul sezgirlik" qobiliyatiga ega bo‘lgan insonning bebaho guvohligidir, uning xotiralari Andrey Tarkovskiyning "Ko‘zgu" filmidagi vizual obrazlarga asos bo‘lgan.