Sobraniye ptits, Lidiya SandgrenGyoteborg Gustav Bekkerning retrospektivasini kutmoqda. Afsonaviy enfant terrible o‘z asarlarini taqdim etadi - bu hayotligidayoq o‘z yaratuvchisiga abadiy shon-shuhrat va’da qilgan rangtasvirdir. Shahar tashqarisidagi barcha afishalardan rassomning sevimli naturachisi, uning eng yaqin do‘sti Sesiliya Bergning xotini diqqat bilan kuzatib turibdi. U o‘n besh yil oldin g‘oyib bo‘lgan. U eri, ikki farzandi va qizi Rakel hozir javob topishga urinayotgan savollarni qoldirib qochib ketdi. Aftidan, u qo‘liga tasodifan tushib qolgan kitob satrlari orasiga yashiringan ishorani topishga muvaffaq bo‘lganga o‘xshaydi. Lekin gapga ishonish kerakmi?
Uning otasi Martin Berg umrining yarmini so‘zlarni boshqarishga urinib o‘tkazdi. Bir vaqtlar o‘zi ham yozuvchi bo‘lishni orzu qilgan noshir chorak asr davomida romanga aylanmay qolgan qoralamalarga o‘ralashib qoldi. Hayot esa bu vaqt ichida oltmishinchi yillardan to bugungi kungacha tarixga — ulkan polotnoga aylanib ulgurdi. Va endi xotiralar yorqin ranglar bilan bezovta qilib, matolarga yoziladi.
Nahotki yakun yasaydigan payt kelgan bo‘lsa? Yoki eng qizig‘i hali oldindami?

