Ko‘zimni yumib, toshlardan biridan nimadir uzilib tushayotganini ko‘rdim. Ochaman, hech narsa yo‘q. Eshikni yopaman, nimadir shiddat bilan to‘ppa-to‘g‘ri menga qarab uchadi. Karabinni ko‘tarib, ko‘zlarimni yumib, mo‘ljalga olmasdan otaman. Ma’lum bo‘lishicha, otishni yaxshi bilar ekanman, menga qachonlardir o‘rgatishgan, o‘qituvchilar ham yaxshi bo‘lishgan, agar bunday narsalarni reflekslar darajasida singdirishgan bo‘lsa. Havoda nimadir umbaloq oshib, oyoqlarim ostiga gursillab tushdi. Ko‘zimni ochsam, qarshimda qon dog‘lari, notanish maxluqning qiyofasi asta-sekin ko‘zga tashlanib, oddiy ko‘z bilan ko‘rish mumkin. Qora tangachalar, pardasimon qanotlar, ulkan qoziq tishlar va shoxli bosh. Yaxshi otdingiz, janob Rem. Chamasi, sochi oqargan xotin bugun ham juda yaqindan o‘tib ketdi.

