Abbos bin Abd kirib kelganida, otasi Abid bin Aziz yig'lab yubordi. Bu Joynamozda edi. U qiblaga qaragan. Uning kaftlari ibodatda ochildi. U ibodat qildi va yig'ladi. "Koinotning Rabbiysi, bizni gunohkor qullaringizning gunohlaridan qutqaring. Iltimos, bizni sho'r gurglarni kechiring. Siz bizning harakatlarimiz, ayblarimiz va gunohlarimiz sizga yoqmagani uchun mamlakatimizni yo'q qilishga ruxsat berdingiz. Har kuni uylarimiz bomba bilan vayron bo'ladi. Har kuni uylarimiz bomba bilan vayron bo'ladi. Hayot nima ekanligini hali bilmagan, gunoh va mukofotni bilmaydigan bolalarimiz har kuni vafot etadi. Bolalarini emizayotgan ayollarimiz jinsiy a'zolari va ko'kraklarini yashira olmasliklari sababli o'lishadi. Biz qancha alpkamat yigitlarimizni changda qoldirdik. Koinotning Rabbiysi, bizni kechir. Mamlakatimizni tinch va osmonimizni musaffo qiling... Ey Rabbim! Ey Rabbim!!! Qutqaring, qutqaring!!!»

