Abu Hamid al-Ghazali ning “Sabr va shukr” asari inson ruhiy kamoloti, iymon mustahkamligi va hayotdagi sinovlarga to‘g‘ri munosabatni o‘rgatuvchi chuqur ma’noli kitobdir. Muallif sabrni — qiyinchiliklarga bardosh berish, nafsni tiyish va Alloh yo‘lida sobit turish sifatida izohlaydi. Shukr esa berilgan ne’matlarni qadrlash, ularni to‘g‘ri yo‘lda ishlatish va qalb bilan minnatdor bo‘lish ekanini ta’kidlaydi.
Asarda sabr va shukr bir-biriga chambarchas bog‘liq tushunchalar sifatida ochib beriladi: inson baloda sabrli bo‘lsa, ne’matda shukrli bo‘lishi kerak. G‘azzoliy bu ikki sifat orqali inson mukammallikka erishishini, qalb poklanishini va Allohga yaqinlashishini ta’kidlaydi. Kitobda Qur’on oyatlari, hadislar va hayotiy misollar orqali mavzu chuqur yoritilib, o‘quvchini o‘z hayotiga nazar tashlashga undaydi.
Ushbu asar nafaqat diniy, balki hayotiy qo‘llanma sifatida ham qimmatli bo‘lib, har bir o‘quvchiga sabrli va shukrli bo‘lish sirlarini o‘rgatadi.

