Siomare Batista yaqinda o‘n olti yoshga to‘ladi va uning ismi "urushga tayyor bo‘lgan" deb tarjima qilinadi. Nyu-Yorkning Garlem tumanida va o‘zining dindor dominikan oilasida u haqiqatan ham doimiy ravishda o‘zi bo‘lish huquqini himoya qilishi kerak. Atrofdagilar unda faqat yorqin, erta ulg‘aygan tashqi ko‘rinishni ko‘rishadi, qattiqqo‘l ona esa uning hayotini qat’iy diniy qoidalarga bo‘ysundirishga harakat qiladi. Siomara o‘z hayotida begona ko‘zlardan yashiringan she’riy kundalik paydo bo‘lmaguncha o‘zini mutlaqo yolg‘iz va tushunilmagan his qiladi. Isyonkorona fikrlarini, birinchi muhabbat kechinmalarini, e’tiqod shubhalari va qo‘rquvlarini qog‘ozga zarbdor she’riy satrlar tarzida to‘ka boshlaydi. Maktabda ko‘cha she’riyati to‘garagi ochilganda, qizning oldida tanlov turadi: jim turishda davom etish yoki jasorat to‘plab, sahnaga chiqish va o‘z his-tuyg‘ularini butun dunyoga baralla aytish.

