Hayotning oxiriga atigi bir yil qolgan bo‘lsa-chi? O‘lim tashxisi qo‘yilganini bilgan o‘n yetti yoshli iste’dodli rassom Akito aynan shu fikr bilan yashashga majbur bo‘ladi. Umidsizlanib, o‘z orzularidan voz kechgach, u asta-sekin atrofdagilardan uzoqlashib, kelajak uchun reja tuzishga hojat yo‘q deb hisoblaydi.
Hamma narsa mehribon, samimiy va quvnoq, go‘yo yashash istagini taratadigan Xaruna bilan uchrashgandan so‘ng o‘zgaradi. Ular o‘rtasida Akitoga tabassum qilish va har bir o‘tgan kunni qadrlash istagini qaytarishga qodir bo‘lgan iliq tuyg‘u paydo bo‘ladi. Ammo u Horunaning ham dahshatli sirni saqlayotganini xayoliga ham keltirmaydi: uning bir yildan ortiq umri qolmagan.
Vaqt naqadar bebaho bo‘lib qolganini anglagan holda, ular har bir kunni baxtli lahzalar bilan to‘ldirishga, kichik orzularini ro‘yobga chiqarishga va abadiy qoladigan xotiralarni saqlab qolishga harakat qilishadi. Biroq taqdir shafqatsiz va ularning his-tuyg‘ulari qanchalik kuchli bo‘lsa, ularga berilgan vaqtning shiddat bilan o‘tayotganini anglash shunchalik og‘riqli.
Ao Morita ilk muhabbat, umid, yo‘qotish va har bir lahzaning qadri haqida g‘oyat ta’sirli hikoya yaratdi. Bu roman bizni kuldiradi, iztirobga soladi, yig‘latadi va hayotga yangicha qarashga undaydi, haqiqiy baxt yashagan yillarimiz sonida emas, balki yo‘limizda uchratgan insonlarimizda ekanligini eslatadi.
"O‘limimdan bir yil oldin men seni uchratdim" — yuz minglab o‘quvchilarni maftun etgan hissiyotli bestseller. Bu kitob qalbimizda uzoq vaqt saqlanib qoladi va har bir kunni sevish, orzu qilish va uni qadrlash qanchalik muhimligi haqida o‘ylashga undaydi.

