Hindistonning chekka qishloqlaridan birida ishlaydigan jarrohning hayoti kundan-kunga og‘irlashib boradi. U ilgari shahardagi katta shifoxonada ishlagan, ammo yuz bergan mojaro sababli u yerdan ketishga majbur bo‘lgan. Endi esa eskirgan klinikada, dori-darmon va zamonaviy jihozlar yetishmaydigan sharoitda bemorlarni davolaydi. Bir kuni kechasi uning huzuriga kutilmagan mehmonlar — o‘qituvchi, homilador ayol va ularning kichik o‘g‘li keladi. Ammo ularning dahshatli jarohatlari bir narsani ayon qiladi: bu oila allaqachon halok bo‘lgan.
Ularning aytishicha, ularga yana bir bor hayotga qaytish imkoniyati berilgan. Buning uchun jarroh quyosh chiqquniga qadar ularning jasadlaridagi jarohatlarni davolashi kerak. Shunday qilib, shubha bilan qaraydigan, hayotdan ko‘ngli qolgan jarroh o‘z faoliyatidagi eng g‘ayrioddiy operatsiyaga kirishadi. Unga yosh yordamchisi ham ko‘maklashadi, ammo bu vazifa oddiy tibbiy bilim va tajribadan ancha murakkabdir.
Bir tun davomida kechadigan voqealar jarrohni hayot va o‘lim, ishonch va shubha, insoniylik va vijdon haqida chuqur o‘ylashga majbur qiladi. Asar sirli va g‘ayritabiiy voqealarni inson taqdiri, jamiyatdagi adolatsizlik hamda shifokorning mas’uliyati bilan uyg‘unlashtiradi. Tong otguncha jarroh bu oilani qutqara oladimi va uning o‘zi bu g‘ayrioddiy uchrashuvdan qanday haqiqatni anglab yetadi?

