Margo ketishga qaror qildi. Narsalarni yig‘ishtirdi, reja tuzdi va mana, ostonada turibdi. Ammo uning yostiqdagi yoqimli pishillashi har soniyada qat’iyatni yo‘qotardi. Nihoyat, taslim bo‘ldi.
Ish, do‘stlar va qayerga borishni bilmasangiz, hayotning oddiy quvonchlari baxt keltirmaydi. Yonida sevimli gullar dastasi tursa nima qipti? Faqat g‘ashimga tegadi. Eri har kuni ertalab ishga ketib, qizni xayoli bilan yolg‘iz qoldirardi. O‘zini anglash uchun Margo yoza boshladi.
Xatlar yordamida qahramon shifo topish, o‘zgarish va asta-sekin o‘zini izlash yo‘lini bosib o‘tdi. Margo o‘zining kuchli tomonlarini ko‘ra oldi, ularni ochish uchun birinchi qadamlarni tashladi, ilhomlantiradigan va kuch beradigan loyihada ish topdi, o‘zini chin dildan muvaffaqiyatli, o‘zini ro‘yobga chiqargan, sevuvchi ayol sifatida his qildi va nihoyat, shu paytgacha guldonda turgan ko‘k irislarning xushbo‘y hidini his qildi.

