Nazar Eshonqulning “Giryon” romani — inson ongi va ruhiy iztiroblar haqidagi falsafiy-psixologik asardir. Romandagi voqelik irratsional holatlarda xotira, tush va haqiqat chegaralari bilan o‘zaro aralashib ketadi. Roviy — universitetda ma’ruza o‘quvchi, hayotdan uzilgan ziyoli — o‘zi, ichki “men”i, Iblis va Xudo timsollari bilan suhbatda yashaydi.
Asarning markaziy qahramonining ichki monologi orqali muallif zamonaviy insonning ruhiy bo‘shliqqa, ma’no yo‘qotishiga, ishonch va ishq tanazzuliga nazar tashlaydi. “Giryon” — ko‘z yosh emas, balki ruhning fig‘onidir. Unda Xudo, Iblis, inson va san’at haqidagi bahslar, badiiy timsollar orqali ma’naviyatning yangi dramasi tuzilgan.
Bu roman Nazar Eshonqul ijodining teran va zamonaviy nuqtasi bo‘lib, u o‘quvchini o‘z ruhiy dunyosining chuqurligini ko‘rishga chorlaydi.

