"Navoiy" tarixiy romani o‘zbek mumtoz adabiyotining e’tirof etilgan durdonasi bo‘lib, u XV asr Hirot muhitini keng ko‘lamda aks ettiradi. Asar markazida buyuk shoir, mutafakkir va davlat arbobi Alisher Navoiy turadi. Oybek uning serqirra shaxsini Temuriylar davlatidagi eng murakkab siyosiy fitnalar, fitnalar va urushlar fonida mahorat bilan tasvirlaydi. Kitob dahoning ichki dunyosini, ma’naviy izlanishlarini, adolat va insonparvarlik ideallarini chuqur ochib berish bilan birga, o‘sha davrning oddiy odamlari hayotini ham ko‘rsatadi. Muallif ma’rifatparvarning yuksak intilishlarini Sulton Husayn Boyqaro saroy muhitining shafqatsiz voqeligi bilan to‘qnashtirib, ezgulikning yovuzlik bilan, bunyodkorlikning vayronkorlik bilan, haqiqiy san’atning shafqatsiz siyosiy hokimiyat bilan abadiy kurashi haqida jonli, dramatik manzara yaratadi.

