Lekar-vozlyublenniy, Moran Masha

U meni aqldan ozdirdi. Kasal bo‘lib qoldi. Hech kimni o‘ylay olmayman. Kecha-yu kunduz ko‘z oldimda faqat u. U tabassum qilyapti. U, qo‘mondon, qaysi o‘tlarni terishini biladi. U o‘z dorisini tayyorlaydi. Miyamda faqat u! Har qancha ehtirosga qarshi tursam ham, unga bas kelolmayman.

U omon qolish uchun ko‘p narsalardan voz kechishga majbur bo‘ldi. U o‘zidagi ayolni o‘ldira oldim deb o‘ylardi. Erkak bo‘la oldim. Bir necha qavat kiyim uning tanasini erkak tanasiga aylantirdi. Hammasi to‘g‘ri chiqdi — boshqalar uni erkak sifatida ko‘rishdi. U o‘zini shunday his qilardi. Ammo lazaret eshigi ochilib, yarador alkimyogarni ko‘tarib kirgan zahoti hamma narsa chilparchin bo‘ldi. Uning sa’y-harakatlaridan faqat kul qoldi.

Van o‘ziga nima bo‘lganini tushunmaydi — go‘yo ichiga jin kirib olgandek. U tabibga mukkasidan ketgan, tabib esa uning uchun faqat buyruq beruvchi erkak, xolos. Ammo Van uning tabassumini, mayin yuzidagi tund qiyofasini unutolmasdi. Vanning miyasida nimalar bo‘lyapti o‘zi? Balki muammo unda emasdir. Katarina o‘z rejasini mukammal bajarmoqda. Eng iste’dodli tabib ayol kishi ekanligini hech kim bilmaydi. Kiyim Katarinaga o‘z siri va go‘zalligini hammadan yashirishga yordam beradi. Van uni g‘aflatda qoldirmaguncha, Katarinaning rejasi bo‘yicha hamma narsa juda yaxshi ketayotgan edi.