Kitob, Xayirli tong, istirobim, Songul Unsal

Ketganingizda ortingizdan keladigan inson bo‘lmasa, demak, siz allaqachon tark etilgansiz...

Siz bilan endi dengiz qarshisida o‘tirib suhbat qurilmaydi, chunki siz dengizlarni ham quritib yuborasiz. Men kullar ichida gullar o‘stirishga urinibman aslida. Mana shu tariqa sevilganimga ishongandim. Sen yuragimning qoq markaziga joylashib olib puchga chiqqan xayollarim bo‘lding. Kim menga uzoq bo‘lsa unga yaqin bo‘ldim. o‘zimga bo‘lgan bu uzoqligim shundandir balki. Biroq yolg‘izlik davolaydi meni. Bu vidolar behuda bo‘ldi, sen ortiq mening duolarimga ham yarashmaysan. Biroz yolg‘izlik meni davolaydi. Lekin ortga qaytma, yaralarim bitganidan keyin sening qaytishing bu shaharga nisbatan haqsizlik bo‘ladi. O‘tib ketishi kerak bo‘lgan narsalarni o‘tmishda qoldirmagandan keyin o‘tib ketgan faqatgina vaqt bo‘lar ekan.

So‘ngra o‘zimga yangi bir sahifa ochaman, qushlari qirilib ketgan osmonimga qora qalamdan qushlar chizaman. Kulgularim bir ko‘chaning oxirigacha qahqahlar otib o‘sha ko‘chani qaytadan moviyga bo‘yaydi.

Balki baxtdan uchmasman lekin eng kamida oyoqlarim yerga mustahkam qadam tashlaydi. Kutishlarimni puchga chiqargan insonlar tufayli, kutishdan voz kechdim. Yozni kutyapman, bahorni, romashkalar qaytadan yer yuzini oq rangga bo‘yashini kutyapman ammo seni aslo. Men meni baxtsiz qilganlarni ham baxtli qilibmanu, o‘zimga kelganda ichimdagi bahorlar yetmapti. Hozir ketishing bilan Kulgularim yangidan tirilsin.