1399-yil. Hindistonga qilgan g'alabali yurishidan qaytgan Amir Temur Samarqandga keladi. Uning qo'l ostida ulkan saltanat, son-sanoqsiz boyliklar va qudratli qo'shin bor. Shahar tinch hayotga qaytgandek ko'rinsa-da, bu osoyishtalik uzoqqa cho'zilmaydi: Temur yangi harbiy yurishga tayyorgarlik ko'rmoqda. Bu safar uning nigohi g'arbga, tobora kuchayib borayotgan Usmonlilar davlatiga qaratilgan.
Roman voqealari faqat hukmdorning harbiy rejalarini emas, balki o'sha davrdagi Samarqand hayotini ham tasvirlaydi. Shaharda turli mamlakatlardan olib kelingan hunarmandlar saroylar, masjidlar va boshqa inshootlarni bunyod etib, shaharni bezash bilan band. Bozorlarda savdogarlar yangi yurish haqidagi mish-mishlarni muhokama qilib, kelajakdagi savdodan foyda ko'rishga urinadi. Temurning yurishlari natijasida Samarqandga keltirilgan rus asirlari esa uning qo'shini uchun sovut va qurol-aslahalar tayyorlashga majbur bo'ladi.
Hukmdorning oilasida ham osoyishtalik yo'q. O'g'illari va nabiralari Temurdan keyin hokimiyat kimning qo'liga o'tishini o'ylab, o'z manfaatlarini ko'zlay boshlaydi. Ularning orasida yosh Mirzo Ulug'bek boshqalardan ajralib turadi: u boylik va taxt uchun kurashdan ko'ra osmon jismlari, yulduzlar va ilm-fanga ko'proq qiziqadi. Shu tariqa asarda bir tomonda hokimiyat va zabt etish istagi, boshqa tomonda esa bilim va ma'rifatga intilish qarama-qarshi qo'yiladi.
Sergey Borodin tarixiy voqealarni oddiy odamlar, savdogarlar, hunarmandlar, asirlar va hukmdorlar taqdiri orqali ochib beradi. Asar Temurning qudrati va siyosiy maqsadlari bilan birga, urushlarning oddiy insonlar hayotiga ta'sirini, saroy ichidagi fitnalarni va kelajak avlodlar o'rtasidagi ziddiyatlarni ham ko'rsatadi. Bu — Samarqand tarixidagi murakkab davr, buyuk saltanatning kuchayishi va uning ortida turgan insoniy taqdirlar haqidagi keng qamrovli tarixiy roman.

