Kalbdagi uchmas izlar

“Orzuning qanoti bor”, deydi xalqimiz. Zuxra Ashurova yoshligida rassom bo'lishni xayoliga ham keltirmagan. Tengdoshlari o‘ynasa yoki qo‘shiq aytsa, bir chetida turardi. O'ninchi sinfda o'qib yurganimda bir kun darsdan keyin kim qayerga borishi haqida suhbat bo'ldi. Keyin Zuhra bu tomonga qaradi va domlaning qulog‘iga “teatr institutiga” dedi. Buni eshitgan sinfdoshlari kulib yuborishdi. Shunday qilib, uni institutga qabul qilishdi. Odatda institutning birinchi yilida “Aktyorlik mahorati” darsida sketch-hodisaning so‘zma-so‘z ma’nosi namoyon bo‘ladi. Zuhra bu darsdan juda xavotirda edi. Shu bois ikkinchi kursga kirmasdanoq o‘qituvchilar uni chaqirib, boshqa kasbni egallashni maslahat berishdi. Shunda beixtiyor uni har kuni qishloqdan institutga olib boradigan otasini esladi: “Qizim artist bo‘ladi”, deb. O‘lsam ham aktrisa bo‘lib qolishini esladi. Talabalar Qutlug‘ xonning itini tayyorlayotganda u Gulnorning o‘zi suratini so‘radi. U asarni qayta-qayta o‘qib chiqdi. Kurs rahbari Yaira Abdullayeva bu spektaklda Gulnor rolini ijro etganini eslab, unga yordam so‘rab murojaat qildi. Nasib bo‘ldimi yoki mashaqqatli mehnatmi, uning Gulnori, hattoki, institutga teatrga aktyor tanlash uchun kelgan Sora Eshonto‘raeva ham hammaga yoqdi va uni Xamza teatriga ishga taklif qildi. Menimcha, aktrisaning ichki dunyosi keng va betakror iste’dod egasi”.

Zikir Muhammadjonovning “Yurakdagi o‘chmas izlar” kitobidan olingan.