Bu asar qashshoqlik va umidsizlik botqog‘iga botgan talaba Rodion Raskolnikovning ruhiy kechinmalari haqida hikoya qiladi. U o‘zicha "antiqa" bir nazariya yaratadi: uning fikricha, insonlar ikki toifaga bo‘linadi — "oddiylar" va buyuk ishlar uchun qonunni buzishga haqli bo‘lgan "tanlanganlar". O‘zini sinab ko‘rish maqsadida u sudxor kampirni o‘ldiradi. Biroq, jinoyatdan so‘ng boshlangan ichki vijdon azobi, qo‘rquv va ruhiy qiynoqlar Raskolnikov uchun har qanday qonuniy jazodan ham mudhishroq bo‘lib chiqadi. Asar gunoh, tavba, sevgi va ruhiy poklanish yo‘li haqidagi buyuk falsafiy durbindir.

