Jaziramadagi odamlar

Nozik kinoya va chuqur dramatizm bilan yozilgan, uncha katta bo‘lmagan "41-shirkat" qishlog‘i aholisining qattiq qurg‘oqchil cho‘l yerlarini o‘zlashtirishi haqida hikoya qiluvchi yorqin ijtimoiy-maishiy roman. Hikoya Samad ismli kuzatuvchan va tiyrak yigit tilidan bayon etiladi. Uning sodda, ammo aniq nishonga tegadigan mulohazalari orqali muallif jamiyatning ichki muammolarini: an’anaviy axloqiy qadriyatlarning asta-sekin yemirilishini, maishiy ichkilikbozlikni, ikkiyuzlamachilikni, ayyorlik va qulayliklarni ochib tashlaydi. Posyolkaning bir maromdagi dim hayotini shaharlik nozik, nozik qiz Lolaxonning paydo bo‘lishi portlatadi, uni kutilmaganda shu yerlik yigit O‘roqvoy xotinlikka olib keladi. Lolaxon donishmandlik ideali sifatida tasvirlanmagan, u mahalliy dag‘al turmushga yot bo‘lgan sof, nozik estetik go‘zallik va ruhiy nafosat timsolidir. Uning ibtidoiy, quyoshda kuygan dunyo va insoniy bag‘ritoshlik bilan fojiali to‘qnashuvi kitobxonni ma’naviy "qurg‘oqchilik" va insoniyatning tanazzuli haqida o‘ylashga majbur qiladi.