«Afg‘on shamoli» asarining to‘qqizinchi qismida turkiyalik millatchi ekstremist Baqqol tomonidan terrorchi Xattob yordamida tashkil etilgan «Kulrang bo‘rilar» nomli ajal to‘dasi va uning kirdikorlari haqida so‘z boradi. Bu to‘daga qarshi yurtning asl o‘g‘loni Bo‘ronning jasorati, rus asirlarining qutqarilishi, Vataniga nafi tega boshlagan G‘afurning ko‘magi bilan Bo‘ronning farzandi Afg‘onistondan olib chiqib ketilishi, Xattobning yo‘q qilinishi va ko‘pgina qiziqarli tafsilotlarga boy turfa taqdirlar qalamga olingan.
Asarning o‘ninchi qismi yanada shiddatli voqealarga boy. Shu kungacha jangarilar safida yurib O‘zbekistonda o‘z hokimiyatini o‘rnatish maqsadida bo‘lgan razil kimsalarning topshiriqlarini itoatkorlik bilan bajarayotgan G‘afurning yuragida birdan yorug‘lik paydo bo‘ldi. Begunoh odamlarning daryo bo‘lib oqayotgan qoni uning ko‘zini ochdi. Nega odamlar bir-biri bilan urishyapti, yosh demay, qari demay oldidan chiqqanni o‘ldiryapti, degan savollarga javoban o‘z hayoti mazmunini o‘zgartirdi. Kindik qoni to‘kilgan vatani, ko‘z qorachig‘idek ardoqlab o‘stirgan xalqi tinchini saqlab qolish maqsadida G‘afur Endi huquqni muhofaza qilish idoralari xodimlariga yordam bera boshlaydi. Yovuz niyatli kishilarning rejalari haqida maʼlumotlar to‘plash uchun boshidan ko‘p qiyinchiliklarni o‘tkazadi.

