Romanda Namangandagi milliy uyg‘onish davri, ilm-fan va taraqqiyot yo‘lidagi kurash, shu harakatda faol ishtirok etgan Ishoqxon Ibrat, So‘fizoda kabi izdoshlar, ularning ko‘plab izdoshlari hayoti va faoliyati atroflicha tasvirlangan.
Asar qahramoni Dadamirzoning otasi Abdurahmon Shayx farzandining bilim olishiga jiddiy yondashadi. Maqsadi o‘g‘lini mo‘min, ilmli, halol inson qilib tarbiyalash edi. Dadamirzo o‘n besh yoshidayoq Qur’on bilimdoni sifatida tanilgan edi. Otasi vafot etdi. Ochlik boshlandi... Keksa onasini, aka-ukalarini boqishga majbur edi. Chor hukumatining xalqni qirib tashlash bilan aloqasi yo‘q edi. Qiyinchiliklarga qaramay, Dadamirzo o‘qishni davom ettirmoqchi bo‘ldi, lekin yangi ochilgan ruscha maktabga kira olmadi. Keyinchalik u maktabni o'zi ochishga qaror qildi. Tez orada maktab ta’limi tizimi butun Namangan bo‘ylab tarqaldi. Toshkent va Samarqand shaharlarida bolalar uchun darsliklar xarid qilgan. Endi maktab faoliyati vodiyning boshqa hududlariga ham yoyiladi.

