Agar ketayotganingizda hech kim sizga ergashmasa, siz allaqachon tashlab ketilgansiz...
Siz bilan dengizning narigi tomonida o'tirish endi mumkin emas; dengizlarni quritasiz. Men aslida kullar orasida atirgul o'stirishga harakat qildim. Shu tariqa o‘zimni sevishimga ishonardim. Siz mening yuragimning markaziga joylashdingiz va mening eng katta umidsizlikim. Kim mendan uzoq bo'lsa, unga yaqin bo'lib qoldim va shuning uchun ham o'zimdan bu masofani his qilaman. Bu xayrlashuvlar ish bermadi, sen esa mening ibodatlarimga loyiq emassan. Bir oz yolg'izlik meni davolaydi. Ammo yaralarim bitgandan keyin bu shaharga qaytma, qaytib kelishing adolatsizlik bo‘lardi. Qachonki siz o'tadigan narsalarni o'tmishda qoldirmasangiz, faqat vaqt o'tadi.
Keyin o'zim uchun yangi sahifa ochaman, Osmonimda qalam bilan qushlar chizaman, qushlar o'lgan joyda. Men ko'chaning oxirigacha kulaman va mening tabassumlarim o'sha ko'chani yana ko'k rangga bo'yaydi.
Men shodlikdan sakramasman, lekin hech bo'lmaganda oyoqlarim erga mahkam bosiladi.
Mening umidlarimni puchga chiqargan odamlar tufayli men kutishdan voz kechdim. Men yozni, bahorni, romashka yerni yana oq rangga bo'yashini kutaman, lekin siz uchun hech qachon. Meni baxtsiz qilganlarni ham baxtli qildim, ichimdagi buloqlar o'zimga yetmadi. Endi sen ketganingda tabassumlarim yana gullaydi.
(Kitob turk tilida)

