Knyaginya Vera Sheina turmush o‘rtog‘i bilan osoyishta hayot kechiradi va o‘zining tug‘ilgan kuni emas, ism kuni munosabati bilan yaqinlarini mehmon qiladi. Bayram kuni unga sirli muxlisidan sovg‘a keladi — qizil anor toshlari bilan bezatilgan granat bilaguzuk va maktub. Bu sovg‘a Vera uchun kutilmagan voqea bo‘ladi, chunki noma’lum erkak unga yetti yildan ortiq vaqt davomida muhabbat maktublarini yozib keladi.
Bu inson Georgiy Jeltkov ismli kamtarin amaldor bo‘lib chiqadi. U Verani ko‘p yillardan beri sevadi, lekin uning oilaviy hayotiga aralashishni istamaydi. Veraning eri knyaz Vasiliy va akasi Nikolay sovg‘ani nomaqbul deb hisoblab, Jeltkovni topishga va bu munosabatlarga chek qo‘yishga qaror qilishadi. Ular uning uyiga borib, Vera bilan aloqani to‘xtatishni talab qilishadi.
Jeltkov o‘z sevgisidan voz kechishga va Veraning hayotidan butunlay ketishga rozi bo‘ladi. Ammo uning qarori voqealarni fojiali yakunga olib boradi. Jeltkovning so‘nggi maktubi va Betxoven musiqasi Veraning qalbida chuqur iz qoldiradi. U ilgari oddiy bezovtalik deb bilgan tuyg‘u aslida qanday buyuk va qaytarilmas muhabbat bo‘lganini anglay boshlaydi.
Aleksandr Kuprinning ushbu asari javobsiz muhabbat, inson qalbining nozikligi va chin tuyg‘uning qadri haqida hikoya qiladi. Granat bilaguzuk esa qahramonlar taqdirini bog‘lab turgan muhabbatning ramziga aylanadi.

