Paola Peretti yozgan "Gilos daraxti" asari bolalar va o‘smirlar adabiyotida alohida o‘rin egallaydi. Bu kitobning eng muhim xususiyati — u juda oddiy tilda yozilgan bo‘lsa ham, juda chuqur va ta’sirli ma’noga ega.
Asarda ko‘zi sekin-asta ko‘r bo‘lib borayotgan qizcha Mafaldaning hayoti tasvirlanadi. U atrofidagi dunyoni yo‘qotib borayotgan bo‘lsa ham, taslim bo‘lmaydi va hayotga umid bilan qarashga harakat qiladi. Mafalda uchun uy yonidagi gilos daraxti juda muhim ramzga aylanadi — u uning uchun umid, hayotga ishonch va davom etish istagini bildiradi.
Kitobning asosiy afzalligi shundaki, u o‘quvchini chuqur his-tuyg‘ularga olib kiradi va insonning ichki kuchi haqida o‘ylashga majbur qiladi. Unda qo‘rquv, yolg‘izlik va qiyinchiliklar bilan bir qatorda, umid va ijobiylik g‘oyasi ham kuchli ifodalangan. Shuningdek, asar tilining soddaligi uni barcha yoshdagi kitobxonlar uchun tushunarli va o‘qishga yengil qiladi.
Umuman olganda, bu kitob inson hayotidagi qiyinchiliklarga qaramay, umidni saqlab qolish va ichki kuchni topish mumkinligini ko‘rsatadigan ta’sirli asardir.

