«Garov» — Anton Pavlovich Chexovning inson hayoti, erkinlik, boylik va ma’naviy qadriyatlar haqida chuqur fikr yuritishga undaydigan falsafiy hikoyasidir. Asar markazida keksa bankir va yosh huquqshunos o‘rtasidagi bahs turadi. Ular o‘lim jazosi va umrbod qamoq haqida munozara qiladilar. Yosh huquqshunos hayot har qanday sharoitda ham qadrli ekanini ta’kidlab, o‘z fikrini isbotlash uchun 15 yil davomida ixtiyoriy tanholikda yashashga rozi bo‘ladi.
Dastlab u bu sinovni boylikka erishish imkoniyati deb biladi. Ammo yillar davomida yolg‘izlik uning dunyoqarashini butunlay o‘zgartiradi. U ko‘plab kitoblarni o‘qiydi, tillarni, falsafani, tarixni, dinni va boshqa fanlarni o‘rganadi. Natijada u pul, hashamat va moddiy boyliklarning inson hayotidagi o‘rnini boshqacha baholay boshlaydi.
Asarning asosiy g‘oyalaridan biri — insonning tashqi erkinligi bilan ichki erkinligi o‘rtasidagi farqdir. Qahramon tanholikda bo‘lsa ham, bilim va tafakkur orqali ruhiy jihatdan rivojlanadi. Shu sababli «Garov» o‘quvchini boylikdan ko‘ra bilim, ma’naviyat va hayotning haqiqiy qadri haqida o‘ylashga undaydi.

