Fotih Duman-Men

Ichimda bir ovoz bor. Men bu dunyoga o'zimga tegishli deb o'ylab keldim... Hech qachon to'xtamaydigan, doim pichirlaydigan ovoz... Ba'zilar buni "ichki ovoz" deb atashadi, boshqalari uni "men" deb atashadi, lekin kattalar uni "o'zlik ovozi", "o'zlik" deb atashadi...

O'zlik zahar. O'zlik dushman... U hech qachon to'xtamaydi... Siz bilan gaplashadigan ichingizda ovoz bormi? U jim bo'lganingizda ham gapirishda davom etadi, to'g'rimi? U qulog'ingizga pichirlaydimi? Bu g'alati ovoz yolg'iz qolganingizda siz bilan gaplashadimi?

Men sizga sizni bezovta qiladigan o'sha o'zlik haqida hikoya aytib beraman. Va siz bu kitobni o'zlik tilingizda hikoya qilingan hikoya sifatida qabul qilasiz...

Lekin bilingki, bizni bularning barchasi bilan vasvasaga soladigan o'zlikdir. Bizni ortda qoldirib, aldagan o'zlikdir. Va hatto ichingizdagi ovoz sizga: "Bu kitobni hech qachon o'qimang!" desa ham, bilingki, bu ham o'sha o'zlikning ovozi. Ba'zan gapirishdan ko'ra yozish osonroq, yaxshiroq tuyuladi. Qiyin bo'lsa ham, men gapirmadim, shunchaki yozdim. Men har doim sahifalarni qayta yozdim. Men siz uchun, ayniqsa siz uchun yozdim...

"Har bir kitobning o'z egasi bor", deyishadi ular. Bu kitob siz uchun maxsus yozilgani ajablanarli emas!