"Jinoyat va jazo" Dostoevskiy ijodida yangi, eng yuqori bosqichni ochadi. Bu erda u birinchi marta jahon adabiyotida "polifonik" deb nomlangan tubdan yangi romanning yaratuvchisi sifatida namoyon bo'ladi. Asar dramatik konfliktining asosini turli g‘oyaviy tamoyillarni o‘zida mujassam etgan personajlar to‘qnashuvi, har bir vasvasaga berilib ketgan inson qalbidagi nazariya va hayot o‘rtasidagi kurash tashkil etadi. Dostoevskiy burjua munosabatlarining rivojlanishi bilan bog'liq ijtimoiy tanazzulni tasvirlashni ushbu rivojlanishga ta'sir qiluvchi siyosiy qarashlar va falsafiy nazariyalarni o'rganish bilan birlashtiradi. Shu bois “Jinoyat va jazo” romani ijtimoiy-falsafiy, psixologik-mafkuraviy asar deb ataladi.

