Yolg'izlikning yuz yili

Jahon adabiyotining durdonasi bo‘lib, u changalzorlarda yo‘qolgan Makondo shaharchasining va unda yashovchi Buendialar avlodining yetti avlodining tug‘ilishi, gullab-yashnashi, so‘nishi va uzil-kesil halokati haqida hikoya qiladi. Syujet davriy vaqt tamoyillariga asoslangan: qahramonlar tarixi takrorlanadi, o‘g‘illar nafaqat ismlarni, balki otalarining halokatli xarakter xususiyatlarini ham meros qilib oladilar. Sehrli unsurlar - uchar gilamlar, o‘tmish sharpalari, sariq gullar yomg‘iri va uyqusizlik - fuqarolar urushlari, banan isitmalari va texnologik taraqqiyotning shafqatsiz haqiqatiga uyg‘unlashgan. Biroq romanning asosiy leytmotivi boshqalarni chinakamiga sevish va tushunishga qodir bo‘lmagan har bir oila a’zosi aziyat chekadigan yengib bo‘lmas, total ichki yolg‘izlikdir. Kitob yaqinlikni izlayotgan, ammo o‘z g‘ururi tufayli yakkalanishga mahkum bo‘lgan butun insoniyat tarixining ulkan metaforasidir