Dunyoda yo‘q hunar (O‘zbek xalq ertaklari)

• Eng katta boylik — odob va aql

• Halollik va mehnat insonni ulug‘laydi

• Haqiqiy “dunyoda yo‘q hunar” — bu yaxshi inson bo‘lishdir

Qisqacha ertak mazmuni (lotin alifbosida):

Bir zamonda bir kambag‘al yigit bor ekan. U ish qidirib yurib, turli hunarlarni o‘rganishga harakat qilar ekan, lekin hech birini mukammal egallay olmas ekan. Shunda u:

“Men shunday hunar o‘rganayki, u dunyoda yo‘q bo‘lsin”, — debdi.

Yigit uzoq yo‘lga chiqibdi. Yo‘lda turli ustalarga duch kelibdi: temirchi, duradgor, tikuvchi… Har biri o‘z hunarini maqtarkan, lekin yigit baribir “bu hunarlar allaqachon bor”, deb o‘ylabdi.

Oxiri u bir dono cholga uchrabdi. Chol undan:

— Nima izlab yuribsan, bolam? — deb so‘rabdi.

Yigit:

— Dunyoda yo‘q hunarni o‘rganmoqchiman, — debdi.

Shunda chol kulib:

— Eng katta hunar — bu aql bilan yashash, odamlar bilan yaxshi muomala qilish va halol mehnat qilishdir. Bu hunar bor, lekin hamma ham uni egallay olmaydi, — debdi.

Yigit shundan keyin halol ishlashni, odamlarga yordam berishni boshlagan ekan. Bora-bora u hurmatga sazovor inson bo‘libdi. Shunda u tushunibdi: eng noyob hunar — bu yaxshi inson bo‘lish ekan.

Ertakning g‘oyasi:

• Eng katta boylik — odob va aql
• Halollik va mehnat insonni ulug‘laydi
• Haqiqiy “dunyoda yo‘q hunar” — bu yaxshi inson bo‘lishdir