Bu dahshatli o‘yin - omon qolish uchun kurash edi. Yuz nafar yosh yigit yuzlab kilometr masofani piyoda bosib o‘tishi, to‘xtamasligi va belgilangan tezlikdan sekinlashmasligi kerak edi. Har bir ishtirokchi qurollangan askarlar nazorati ostida bo‘lardi. Qoidalarni buzganlik uchun uch marta ogohlantirish olgan ishtirokchini o‘lim kutardi. To‘xtash mumkin emas, dam olish mumkin emas, musobaqani tark etishning ham iloji yo‘q.
Bu uzoq yurish - faqat bitta g‘olibga ega bo‘lishi mumkin bo‘lgan shafqatsiz musobaqa edi. G‘olib orzu qilgan barcha narsasiga ega bo‘ladi, qolganlar esa ishtiroklari uchun o‘z hayotlari bilan to‘laydilar.
Yuz nafar yigit yo‘lga chiqadi, ammo faqat bittasigina marraga yetib borishi mumkin. Qolganlar uchun bu yo‘l so‘nggi manzilga aylanadi. Masofa uzaygan sari ular tobora aniqroq anglay boshlaydilar: bu halokatli poygada asosiy raqib nafaqat boshqa ishtirokchilar, balki o‘z tanasi, qo‘rquvi va tirik qolishga bo‘lgan umidsiz intilishidir.

