«Братья Карамазовы» (1879–1880) - F. M. Dostoyevskiyning so‘nggi, eng katta hajmli va eng mashhur romanlaridan biri. Asar o‘quvchini gunoh, jazo, rahm-shafqat va mehr-muruvvat kabi azaliy axloqiy-falsafiy masalalar haqida o‘ylashga undaydi. Yozuvchining o‘zi «kufr va uning rad etilishi haqidagi roman» deb ta’riflagan ushbu asar «inson haqidagi masalani hal etish», inson sirini «anglash»ga urinish bo‘lib, Dostoyevskiy nazarida bu «Xudo haqidagi masalani hal etish»ni anglatardi.
Karamazovlar oilasi boshlig‘ining shafqatsizlarcha o‘ldirilishi haqidagi deyarli detektiv voqea orqali muallif inson qalbida ilohiylik va shaytoniylik o‘rtasida kechadigan azaliy kurashni tasvirlaydi.
Jahon adabiyotida xristianlik tafakkurini eng chuqur aks ettirgan asarlardan biri bo‘lgan «Братья Карамазовы» XX asrda paradoksal falsafiy va psixoanalitik talqinlar obyektiga aylandi.

