"Chinor" XX asr o‘zbek adabiyotidagi eng muhim va monumental asarlardan biridir. Sharq mumtoz adabiyoti an’analarini eslatuvchi o‘ziga xos badiiy uslubda yozilgan roman masal, xalq afsonalari va qat’iy realizm xususiyatlarini mahorat bilan uyg‘unlashtirgan.
Hikoya markazida a’zolarining taqdiri mamlakatning muhim tarixiy davrlari bilan chambarchas bog‘liq bo‘lgan katta, qadimiy va mehnatkash o‘zbek oilasining tarixi yotadi. Urug‘ning donishmand oqsoqoli, 94 yoshli Ochil buva ko‘p sonli farzandlari va yer yuzining turli burchaklariga tarqalib ketgan qarindosh-urug‘larini ko‘rish uchun ona yurt bo‘ylab uzoq safarga otlanadi. Uning har bir to‘xtashi, uchrashuvi va xotirasi insoniy burch, or-nomus, vijdon va ona zaminga muhabbat haqidagi mustaqil falsafiy novellaga aylanadi.
Abadiyat, barqarorlik va avlodlar o‘rtasidagi uzviy bog‘liqlik ramzi sifatida asriy chinor — Chinor namoyon bo‘ladi. Uning chuqur ildizlari va tarvaqaylagan shoxlari kabi roman qahramonlarining quvonchlari va shaxsiy dramalari bir-biriga qo‘shilib, butun bir xalq hayotining umumiy epik manzarasini hosil qiladi. Bu har qanday tarixiy bo‘ronlar qarshisida o‘z ildizlarini saqlab qolish va inson bo‘lib qolish naqadar muhimligi haqidagi chuqur falsafiy mushohadadir.

