Алишер Навоий – Хамса – буюк шоир ва мутафаккир томонидан 1483–1485 йилларда туркий тилда яратилган улкан бадиий обида. 54 000 мисрадан иборат ушбу асар Шарқ адабиётидаги "хамса" (бешлик) анъанасининг энг юксак намунасидир . Хамса ёзиш анъанасини озарбайжонлик Низомий Ганжавий (1170–1204) бошлаб берган бўлса , Навоий ўзининг беш достони билан бу жанрни мукаммалликка етказган.
"Хамса" таркибига қуйидаги достонлар киради: "Ҳайрат ул-аброр" (панд-насиҳат), "Фарҳод ва Ширин", "Лайли ва Мажнун", "Сабъаи сайёр" ("Етти сайёра"), "Садди Искандарий" . Ҳар бир достонда инсон қалби, муҳаббат, адолат ва донишмандлик мавзулари теран фалсафий руҳда талқин этилган.
Асар ўзбек адабий тилининг қудрати ва нафосатини намойиш этади. 2019 йилда "Янги аср авлоди" нашриёти томонидан 496 бетда, насрий талқин шаклида чоп этилган . Китоб Навоий достонларини англаш ва ҳис қилишда катта ёрдам беради.

