Фикрларимга йўл излаб ўйлаганларим булар. Улғайгач, акслар фалсафасидан дарак топдим. У фалсафани энг содда тиллда ифодалаган мисол мана бундай:
"Бир хонанинг ҳар тарафига тиниқ кўзгулар ўрнатилган эди. Кирган киши тўрт томонда, ҳатто оёқ остидаю шифтда ҳам ўзининг муттасил аксланаётганини кўрарди. Шунингдек, бу хонанинг меъмори овозларни ҳам аксланадиган қилиб қурибди: биргина овоз юз хил оҳангда, кучайиб ёки пасайиб, такрорланиб қайтар эди.
Бир куни шу хонага ёш бир арслонни киритиб юбордилар.

